Burhan'dan Ömer'e (ikinci mektup)

Ömerciğim

Bugün 19 kasım pazartesi saat 7. Şimdiye kadar senin mektubunu bekledim nihayet ben yazıyim dedim.

Nasılsın, iyimisin herhalde artık yavaş yavaş bağlı olduğun yere alışıyorsundur. Beni soracak olursan ben gazilerde 19 gün kaldıktan sonra çavuş talimgahı için vazifelendirildim ve eleşkirte geldim. Bu çavuş talimgahı 2 defa eleşkirtte bir defada kağızmanda oluyor. Bu benimki birinci çavuş talimgahı. Bir bakıma buraya gelişim benim için çok iyi oldu zira gazilerde kalsaydım oranın kantini benim başıma kalacaktı. Şimdilik kantinden kurtuldum. 2 şubatta bizim talimgah bitiyor. O  zaman inşallah tekrar gazilere dönüceğim işte ondan sonra durum yeniden belli olacak.

Bu sefer ya orada kalırım ya da yine ikinci defa bu çavuş talimgahı için gönderirler ya da karakollara verirler yani bu 3 şıktan birisi. 2 şubattan sonra beni bekliyor.

Eleşkirt çok soğuk bir yer bilhassa kuru soğuğu insana çok tesir ediyor. Geldiğimden beri bir nezleye yakalandım hala yeni yeni geçiyor ve kar yağıyor arkasından yağmur yağıyor bu sefer yerler çamur oluyor bazen eğitimi dışarda yapıyoruz bazen içeri giriyoruz sabah sporlarını ben yaptırıyorum ama erlerinde canı çıkıyor. Ondan sonra günlük programa geçiyoruz. Her gün yapılacak eğitim programı belli şimdilik bir ay yanaşık düzen hareketleri yapılacak ondan sonra 2 ayda branş eğitimi yapılacak. Beni makineli tüfek kısmına verdiler.

Burada 7 asteğmen bir odada kalıyoruz. Binalar gayet sıcak ve kaloriferli herşey iyi ama tek problemimiz su derdi. Sabahları bile dişlerimi içilmez su ile yıkıyorum. Bulunduğumuz binaların çeşmelerinde su ya yok denecek kadar az ya da hiç akmıyor. Aktığı zamanlar varillere dolduruyorlar bizde varillerden akan su ile ihtiyacımızı görüyoruz.

Dün bir arkadaşla beraber buranın hamamına gidelim dedik ama gittiğimizede pişman olduk. Zaten suları kireçli idi birde soğuk ve az akıyordu girmemizle çıkmamız bir oldu zaten lüx tuvalet sabunu bile bu suda köpürmedi. Yemek durumu ise gazilerde çok daha iyi idi. Burada bulunduğumuz yerden lokantalar 10 dakika kadar çekiyor. Karşı ve yağışlı havalarda gitmeye üşeniyoruz ve mecburen tabldot ve konserve yiyoruz tabii bu bize çok pahalıya patlıyor.

Geçen hafta ağrıya gittik ve gezdik ben ağrıyı karstan daha çok beğendim. Buralarda ucuzluk diye bir şey yok bırak ucuzluğu insan aradığını bulamıyor. Ben elşkirtte keçe aradım böyle bir yerde bile bir tek keçe bulamadım.

Ben epeyi kendimden bahsettim, şimdilik bu kadar en kısa zamanda tafsilatlı mektubunu bekliyorum yanaklarından öperim. Selamlar

Kardeşin Burhan

Burhan'dan Ömer'e

Ömerciğim

İkinci mektubunuda aldım ve çok memnun oldum cevabını hemen yazıyorum. Ayrıca bu yazmış olduğun mektup bana o kadar moral verdi ki bilemezsin, zira mektubu okuduğum zaman askerliğim bitti zannettim ama bildiğin gibi henüz daha yarılamış durumdayız ve galiba bu 3 ay kısalma hikayesi yattı gibi geliyor bana. Acaba yeni bir haber var mı? Fakat yine biz şu bakımdan şanslıyız ki yalnız bir kış geçiriyoruz ve kışın her yerde hele buralarda hiç çekilec........ (silinmiş) yazın hali yine bildiğin ...... başka.

Sen nasılsın, ne alemdesin, anlattıklarına bakılırsa seninde programın epeyce yüklü. Tabii sende bu arada yoruluyorsundur. Bu askerlik hayatı hakikaten zor ve yorucu.

Buralarda havalar devamlı soğuyor, ısı devamlı -20 den başlayıp -30 arasında oynuyor ve buna rağmen yine her gün bir iki saat dışarda eğitime devam ediyoruz.

Kar pek yağmıyor ama rüzgar çok sert olduğu için her yer don içinde ve eğitim yaptığımız yerden geçen sular donduğu için üzerinden geçerken insanın düşüp bir yerini kırması işten bile değil. Geçen gün ben bir düştüm ama kıç üstü oturduğum için ucuz atlattım. Fakat yine erzurum ve ağrıdan gelenlerin anlattıklarına bakılırsa burası oraların yanında cennet gibi diyorlar. Ağrı da 5 dakika bile dışarda durmanın imkanı yok. Oranın ısısı -40 derecenin üstünde imiş. Bu talimgah benim için çok yorucu geçiyor  her akşam günün yorgunluğu üzerine  birde ders notu hazırlıyorum. Daha 1,5 ay var bakalım gazilere dönüşte durumum ne olacak.

Ahmetten henüz mektup alamadım. Murattan mektup geldi. Onuda benim gibi muhabereci yapmışlar ve onun yazmış olduğu mektup beni saatlerce güldürdü zira onun başına gelenlerin aynısı bur da benim başımada geldi. Burada kendini orgeneral zanneden bir teğmenin türlü türlü numaralarına cilvelerine ister istemez boyun eğiyoruz. Bu herif çok mert olmasına rağmen bütün işi gücü bizi erlerin ve komutanların yanında küçük düşürmek. Fakat baş başa kalınca konuştuğumuz vakit dünyanın en iyi insanı dersin ve bu herif devamlı başımıza dikiliyor ve devamlı bizi imtihan etmekle meşgul. Ayrıca bağırıp çağırmasıda cabası sabretmekten başka yapacak hiçbir şet gelmiyor insanın elinden. Sizin ırada a.tğmlere yapılan muamele nasıl iyimi. Burada yine her hafta nöbet geliyor esasında gelmemesi lazım ama ona da eyvallah diyoruz. Buranın gazilere nazaran iyi bir tarafı biraz daha sosyal imkanı fazla oluşu ve PTT nin devamlı çalışması, 15 günde bir evle görüşüyorum. Burada yakıt sıkıntısı olduğu içi kaloriferler bazen yanıyor bazen yanmıyor yanmadığı zamanlar vicks sürerek durumu idare ediyoruz.

Ömerciğim bu arada yeni yılını ve kurban bayramını candan kutlar yanaklarından öperim.

Kardeşim Burhan